Legalisatie

Met een beëdigde vertaling heeft u een officieel document in handen dat binnen het betreffende taalgebied kan worden gebruikt. Als het document bestemd is voor gebruik in het buitenland, is het raadzaam om de handtekening van de vertaler te laten legaliseren. Veel autoriteiten in het buitenland stellen een dergelijke legalisatie als vereiste. Er zijn twee vormen van legalisatie: de verkorte legalisatieprocedure en de uitgebreide legalisatieprocedure.

Verkorte legalisatieprocedure

Als het land waarvoor de beëdigde vertaling is bestemd aangesloten is bij het Apostilleverdrag, dan geldt de verkorte legalisatieprocedure. Bij de korte legalisatieprocedure dient de beëdigde vertaling slechts te worden voorzien van een apostillestempel van de rechtbank waarbij de beëdigd vertaler staat ingeschreven. Verdere legalisatie bij het Ministerie van Justitie, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade of het consultaat van het betreffende land is dus niet nodig.

Uitgebreide legalisatieprocedure

De uitgebreide legalisatieprocedure dient te worden doorlopen wanneer het land waarvoor de beëdigde vertaling bestemd niet is aangesloten bij het Apostilleverdrag. Bij de uitgebreide legalisatieprocedure dient de handtekening van de beëdigd vertaler eerst te worden gelegaliseerd door de Centrale Balie van de rechtbank waarbij de vertaler staat ingeschreven. Deze legalisatie geschiedt door middel van een legalisatiestempel en dus niet door middel van een apostillestempel. Nadat de rechtbank de handtekening van de beëdigd vertaler heeft gelegaliseerd, dient de handtekening van de rechtbank te worden gelegaliseerd door het Ministerie van Justitie. Vervolgens dient de handtekening van het Ministerie van Justitie te worden gelegaliseerd door het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Tot slot legaliseert het consulaat of de ambassade van het land waarvoor het document bestemd is de handtekening van Buitenlandse Zaken.Meer info